xnation

2012-02-27T00:43:00.000+02:00

2012-02-24T15:35:00.003+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 17. ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ

--------------------------------------------------------------------

Μεμονωμένο θέμα η ληστεία του Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας.Όλοι ασχολούνται με το γεγονός ότι λείπει το κράτος, ότι δεν υπάρχειευαισθησία, ότι αλλοδαποί εγκλημάτησαν, κι όλα τα γνωστά.

Κανείς δεν έκατσε όμως να ασχοληθεί με την πραγματικήδιάσταση της υπόθεσης. Γιατί αν το σκεφτείς, και κράτος ανύπαρκτο είχαμεανέκαθεν και ποικιλία ληστών για κάθε λογής ξάφρισμά, αλλά…

Αλλά ακόμα κι αν εφεύρουμε τα καλύτερα συστήματα ασφαλείας,ακόμα κι αν τιμωρήσουμε τους εγκληματίες και ξαποστείλουμε όλους τουςαλλοδαπούς στα εξωτικά τους μέρη, ακόμα κι αν επιστραφούν τα «ελγίνεια» μάρμαρατης Ακροπόλεως κι όλοι οι Έλληνες, δείξουμε τον ανάλογο σεβασμό στον ιστορικόμας θησαυρό, όλα αυτά δεν θα είναι ούτε κατά το ελάχιστο αρκετά να σβήσουν το χάσμαπου υπάρχει μεταξύ εκείνων και ημών. Καμία σχέση δεν έχει η σημερινή μαςκουλτούρα σε αυτούς που συνέθεσαν την έννοια Πολιτισμός.
Η ιδέα της ΠλατωνικήςΠολιτείας πνίγηκε στον υπόνομο ενός Παγκοσμιοποιημένου Συστήματος στο οποίοκολυμπάμε όλοι και γι αυτό λοιπόν, ας μείνουν τα αρχαία δείγματα ενός ανώτατουπολιτισμού στις αίθουσες πολύ καλά φυλαγμένα, ώστε να μας θυμίζουν αυτό που δενείμαστε και πόσο χαμηλά έχουμε ξεπέσει. Αυτά τα κειμήλια, κειμήλια υψηλότατης τέχνης,εμπνευσμένων εγκεφάλων και πανέμορφων κορμιών-προτύπων, είναι οι τύψεις τηςσυνείδησής σας – αν τέλικα έχετε – όλοι εσείς, τα βρωμερά μυαλά μέσα στα λιπαράκαι άσχημα σώματα.

--------------------------------------------------------------------

2012-02-23T15:31:00.005+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 16. ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

--------------------------------------------------------------------

Αν είμαστε παιδιά της κρίσης, τότε ας είμαστε μητροκτόνοι.

Είναι ιστορικά βέβαιο ότι με την κλάψα κανείς δεν κέρδισεποτέ τον οίκτο του ισχυρότερου. Και δεν μιλάμε βεβαίως για μεμονωμένεςεξαιρέσεις ατόμων μεταξύ τους αλλά για συλλογικές συμπεριφορές σε ενιαίεςσυνθήκες.

Για αυτό δεν θέλει ούτε θλίψη ούτε αδιαφορία. Θέλει μάχη μετο θηρίο κι αυτό δεν μεταφράζεται σε μέταλλο και μολύβι. Μεταφράζεται σε πλήρηδιάλυση του σύγχρονου πολιτισμού με πολιτιστικά μέσα.

Όταν λέμε πολιτιστικά μέσα δεν εννοούμε πίνακες ζωγραφικήςκαι γλυπτά (καλά είναι κι αυτά).

Εννοούμε ενιαία κοινωνική συμπεριφορά πουμπορεί να διαλύσει το σύστημα. Το σύστημα είναι μια μηχανή που το κινείς εσύ, ομισθωτός καταναλωτής. Είναι καταγεγραμμένες οι κινήσεις σου, τόσο στο παρελθόν(ξέρουμε τι έκανες) τόσο στο τώρα (ξέρουμε που είσαι και τι κάνεις) όσο και στομέλλον (με βάση τις συνήθειές σου είναι προβλέψιμες οι επιλογές σου).

Είσαι ο μισθωτός καταναλωτής που μαζί με τους υπόλοιπουςμισθωτούς καταναλωτές φτιάχνετε ένα θαυμάσιο σύνολο από ανακυκλώσιμα ανθρώπινασκουπίδια που αν κάποια στιγμή ξυπνήσουν θα καταλάβουν ότι είναι οιπερισσότεροι, οι εξυπνότεροι, οι πιο δραστήριοι και οι πιο γενναιόδωροι τηςανθρωπότητας, απλά για κακή τους τύχη βρέθηκαν στα υπόγεια κι όχι στα ρετιρέτων αφεντικών και των αποφάσεων.

Γι’ αυτό τον λόγο είναι μάταιο να κινδυνολογούμε ακατάπαυσταγιατί πολύ απλά δεν περιμένουμε κανέναν κίνδυνο να έρθει – ο κίνδυνος είναι ήδηεδώ.

Ενώστε τις δυνάμεις σας δίνοντας σάρκα και οστά σε έναμοντέλο σύγχρονου ανεξάρτητου και αυτόνομου σκεπτόμενου ανθρώπου καιπολλαπλασιάστε το έτσι ώστε ο μισθωτός καταναλωτής να γίνει ο εργάτηςεπαναστάτης – η αντίσταση είναι ήδη εδώ.

--------------------------------------------------------------------

2012-02-10T13:58:00.008+02:00

Προετοιμαστείτε.

2012-01-29T14:19:00.004+02:00

Europa (made in China)

Η πρώτη μορφή εξουσίας ήταν πατριαρχική.

Μετά έγινε ΚΑΙ πολεμική.

Έπειτα έγινε και θρησκευτική, αργότερα ιδεολογική και στηνπορεία πολιτική.

Ύστερα ήρθε η εξουσία των media και της προπαγάνδας.

Σήμερα, η μορφή εξουσίας που παίρνει τα ινία ακόμα και απόκάθε λογής τεχνολογική εξάρτηση, είναι η εμπορική/οικονομική.

Ο κόσμος μας έχει πάψει να δημιουργεί και έχει μπουχτίσει. ΗΕυρώπη έχει καταντήσει ένα απέραντο γραφείο υπαλλήλων - τέρμα η παραγωγή και η μεταποίηση. Στις πρώτεςθέσεις η Ελλάδα.

Κι έχουμε μπουχτίσει. Δέκα τηλεοράσεις, πέντε κινητά, gadgets γιακάθε περιττή περίσταση, ρούχα και προϊόντα σε τιμές ευκαιρίας. Που είναι οιβιοτεχνίες, οι συνεταιρισμοί και οι οικογενειακές επιχειρήσεις; Που είναι οιπαραγωγοί, τα εργοστάσια, τα ντόπια κρέατα, λαχανικά, υφάσματα;

Κάποιοι λένε, «έτσι είναι η παγκοσμιοποίηση, τι να κάνουμε;».Άλλοι λένε «ευκαιρία είναι να τα αγοράζουμε φθηνά».

Θυμηθείτε, συνάνθρωποι, ότι η κινεζοποίηση, με τηνδιευρυμένη εμπορική της έννοια, θα είναι εντελώς καταστροφική.

Όποιος μπορεί, ας κάνει μια προσπάθεια να είναι αυτός τοπαράδειγμα της αλλαγής. Ούτε στην άπω ανατολή, αξίζει σε ιστορικούς λαούς ναέχουν μετατραπεί σε τεράστιες μυρμηγκοφωλιές αλλά ούτε και σε εμάς, αξίζει ναείμαστε ένα τεράστιο στομάχι-υπόνομος.

Αλλάξτε το, όσοι μπορείτε κι όσο μπορείτε. Αυτό είναι επανάσταση.

Nemesis

2012-01-18T13:18:00.001+02:00

2012-01-18T13:14:00.008+02:00

Υπάκουσε τον αφέντη σου.

Δεν είσαι ελεύθερος.

Τα πάντα για σένα είναι καταγεγραμμένα.

Είσαι στις λίστες της αστυνομίας, των υπηρεσιών καταναλωτών,των τραπεζών, των πολυεθνικών εταιρειών. Είσαι στις καταστάσεις των υπουργείωνκαι της εφορίας, έχεις αριθμό ασφάλισης, κωδικό κάρτας, password, κάρτα καταναλωτή, εκπτωτικήκάρτα visa, κάνειςασφαλείς αγορές στο ίντερνετ.

Είσαι καταναλωτής και προς ανάλωση, είσαι δηλαδή ένα προϊόνπου τρέφεται με προϊόντα. Κομμάτι του κύκλου και του οργανογράμματος. Ένα μέροςενός μέρους στατιστικών που χωρούν σε τόμους ολόκληρους, δηλαδή τίποτα.

Το 1984 δεν πέρασε, είναι εδώ. Το 1984 δεν κρατάει 365ημέρες, ή 366 για όσους παρατηρούν ότι είναι δίσεκτο. Το 1984 κρατάει όσοκρατάει μια αυτοκρατορία, έτη-δεκαετίες-αιώνες. Το 1984 είναι εδώ.

Ο άνθρωπος πρώτα ζήτησε τροφή, και βρήκε.

Μετά ζήτησε στέγη, και βρήκε.

Μετά ζήτησε ελευθερία, κι ακόμα ζητάει.

Κάποιοι συμβιβάστηκαν, οι περισσότεροι, όχι όμως όλοι.

Δεν υπάρχουν «μπράβο!» για εκείνους που καταλαβαίνουν αυτάπου οι άλλοι κρύβουν, για εκείνους που καταγγέλλουν την εξουσία και το ακμάζον1984.

Τα «μπράβο!» ανήκουν σε εκείνους που έχουν αφεντικά και τους τα λένε, αυτούς που έχουν ηγεμόνες, και τηλεφωνήτριες που τους πληροφορούν ότι είναι καλοί πελάτες κιέχουν bonus.

Εμείς απλά ευχαριστούμε, εκείνους που μας θυμίζουν, ότι υπάρχουνακόμα άνθρωποι που αντιστέκονται.

2012-01-15T12:48:00.003+02:00

http://thexnation.blogspot.com/2012/01/15.html

2012-01-15T12:47:00.004+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 15. Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ

--------------------------------------------------------------------

Πρέπει να καταλάβετε ένα πράγμα, ότι οι μοχθηροί άνθρωποι υπήρχαν,υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε. Το ίδιο και κάθε λογής σκουπίδι που θα βρεθείστον δρόμο σας, είτε στις πολυσύχναστες λεωφόρους των πολλών είτε στα μυστικάσοκάκια των προσπαθειών σας.

Όσο αδύνατο είναι να εξηγήσετε σε ένα ερπετό ή ένα τρωκτικότην απαισιότητά τους και να το κατανοήσουν, ακόμα πιο αδύνατο είναι να καταλάβουνόλοι οι υπάνθρωποι την κατωτερότητά τους.

Οπότε, ακόμα και την ανώτερη θέση σαςδεν πρόκειται να αναγνωρίσουν ποτέ – την ανωτερότητα μόνο οι ανώτεροι μπορούννα την αντιληφθούν και να την αξιολογήσουν.

Οι μοχθηροί σαφέστατα την μοχθούν.

Αυτό σημαίνει ότι και πάλι το μόνο που θα πρέπει να σας ενδιαφέρειείναι ο αγώνας σας, κι όχι τα σκουπίδια. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε – γιατίπράγματι πρέπει κι αυτό να κάνετε – είναι να προμηθευτείτε αντιτετανικούς ορούς,φάκες και ποντικοφάρμακα για κάθε λογής αρουραίο και κατσαρίδα που θα βρείτε.

Αλλά, μα τω Δία, σταματήστε να κοιτάτε τους υπονόμους.

--------------------------------------------------------------------

2011-12-28T15:46:00.001+02:00

Τα όνειρα μας...

2011-12-28T15:45:00.005+02:00

Τα όνειρα μας...είναι ο εφιάλτης σας

http://thexnation.blogspot.com/2011/12/anartisi2.html

Νομίζεις ότι δεν πιστεύεις στον Αϊ Βασίλη πλέον κι ότι απλά σου αρέσει το πνεύμα των χριστουγέννων;

Πιστεύεις… και σε πολλούς μάλιστα.

Δεν μιλάω για τον ηλίθιο γέρο της coca cola. Αλλά ούτε, αν υποψιάζεσαι,για τους «αγίους» της πίστης που έχεις.

Μιλάω για τα παραμύθια που σου πουλάνε και τα έχεις καταπιεί.Δεν πιστεύεις στον Αϊ Βασίλη αλλά όλη σου η ιδεολογία είναι για παράδειγμα στο δώρο χριστουγέννων– λες και αν δεν το πάρεις χάθηκες μισθωτέ σκλάβε. Κι όταν το πάρεις, τρέχειςνα αγοράσεις χριστουγεννιάτικα αλλά αυτό δεν συμβαίνει μόνο αυτή την περίοδο.

Όλες τις εποχές και όλο τον χρόνο και όλη την ζωή σου την έχειςασφυκτικά εγκλωβισμένη σε ψέματα και παραμύθια, σε μύθους και φαντασιώσεις που ανκάτσεις να το σκεφτείς, είναι τόσο ηλίθια όλα τους όσο το να πιστεύεις στονσυγκεκριμένο.

Εγώ είμαι εδώ όχι για να δημιουργήσω μύθους, αλλά για νακαταστρέψω τους παλιούς. Πάρτο όπως θέλεις.

Καλή ξελευτεριά.

2011-12-18T08:46:00.002+02:00

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 14. ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

2011-12-18T08:43:00.004+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 14. ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

--------------------------------------------------------------------

Τι θα ένιωθες αν δεν υπήρχε ψηφιακός κόσμος;

Το 45% απάντησε: «…θα ένιωθα τραγικά γιατί είμαι εξαρτημένοςαπό αυτή»

Το 40% απάντησε: «…δεν θα επιβίωνα γιατί δεν υπάρχει κάτιπιο σημαντικό πλέον»

Οι λοιποί σιώπησαν.

Ο ένας απάντησε: «…θα ήμουν ελεύθερος γιατί χωρίς δορυφόρουςκαι κάμερες δεν θα είχα κανέναν πούστη να με ελέγχει. Θα ήμουν ελεύθερος γιατίδεν θα είχα ανάγκη το gpsγια να βρω τον δρόμο μου, ούτε το facebook για να βρω φίλους. Θα πήγαινα σεέναν γνωστό κοντά να του μιλήσω, δεν θα του έστελνα μήνυμα. Η ζωή θα ήταν πιοανθρώπινη εντέλει»

Τι θα έκανες αν γινόταν οικονομικό κραχ;

Το 55% απάντησε: «…θα ήμουν δυστυχισμένος και απελπισμένος»

Το 32% απάντησε: «…θα μετανάστευα»

Οι λοιποί δεν θέλησαν να δώσουν απάντηση, όμως έδειξαν ότιδεν ένιωθαν και τόσο ευχάριστα στην ιδέα αυτή.

Ο ένας απάντησε: «…θα πάλευα και θα επιβίωνα»

Τι θα έκανες αν γινόσουν με κάποιον τρόπο βουλευτής;

Το 58% απάντησε: «…θα προσπαθούσα να καταπολεμήσω τηνδιαφθορά»

Το 37% απάντησε: «…θα έβρισκα σωστές λύσεις για τον τόπο»

Οι λοιποί, καθώς και όλοι οι προηγούμενοι, δηλαδή όλοι, άσχεταμε τι απάντησαν, άσχετα με ιδεολογική και πολιτική τοποθέτηση, θα έβρισκανευκαιρία να λύσουν το βιοποριστικό τους και να κάνουν το ψώνιο τους. Ψάξτε καιβρείτε κάποιον από τον περίγυρό σας (εκτός από τον έναν) που θα έκανε το αντίθετο,ξανασκεφτείτε το πάλι με καθαρό μυαλό.

Ο ένας ωστόσο απάντησε: «…θα παραιτούμουν διότι δεν θέλω νασυμμετέχω στην αγέλη των διεφθαρμένων. Η θέση μου δεν είναι στις φωτισμένες αίθουσεςτων λιπαρών με τα κουστούμια και τα προδοτικά χαμόγελα αλλά στους δρόμους της αντίστασης,του αίματος και του ιδρώτα, και της αλληλεγγύης»

Τι κάνεις για να αντιμετωπίσεις το αύριο;

Όλοι απάντησαν: «χτίζω τις καλύτερες προϋποθέσεις για μένακαι τους κοντινούς μου ώστε να είμαστε σίγουροι, άνετοι και ασφαλείς»

Ο ένας απάντησε: «Το αύριο; Το χτίζω, με λάσπη τα όνειρά μουκαι πέτρα την θέλησή μου»

Για τον επαναστάτη

2011-12-11T03:36:00.007+02:00

2011-12-09T16:31:00.009+02:00

Είναι όλα αυτά που άφησες και ξέχασες

Κι ούτε θυμήθηκες πως κάποτε σκεφτόσουν

Είναι όλα εκείνα που ένιωσες πως έχασες

Όμως εκείνα είναι που δύναμη θα δώσουν

Είναι οι κραυγές που τώρα ψιθυρίζουνε

Είναι τα όνειρα που ήρθανε πρωί

Και τώρα γύρω σου αλήθειες σου θυμίζουνε

Πως όλα πέθαναν μα όλα έχουνε πνοή

Είναι οι πίνακες που ακόμα δεν ζωγράφισες

Είναι τραγούδια που απ'τα χείλη σου θα βγούνε

Είναι το σήμερα που πίσω σου το άφησες

Για όλα αυτά που αύριο θα ζούνε

Είναι ο πόνος σου που πάντα σε συντρόφευε

Και κάθε σύντροφος για πάντα ιερός

Είναι η νύχτα που την ψυχή σου νόθευε

Ψυχή που χόρευε ώσπου να βγει το φως

Ξέχνα τα πάντα μα μην ξεχάσεις κάτι

Τώρα που ξέρουμε πως όλα έχουν κριθεί

Κράτα μια θέση για τον επαναστάτη

Που έχεις μέσα σου κι ας έχει κουραστεί

Είναι οι κραυγές που τώρα ψιθυρίζουνε

Είναι τα όνειρα που ήρθανε πρωί

Και τώρα γύρω σου τα πάντα σου θυμίζουνε

Πως όταν μάτωσες προσέφερες ζωή

Δώσμου υπόσχεση και πάρε την ψυχή μου

Και κάντην άνεμο στον μαύρο ουρανό

Κάντην μια όαση στο κέντρο της ερήμου

Κάντηνε άστρο για όλους φωτεινό

Ξέχνα τα πάντα μα μην ξεχάσεις κάτι

Τώρα που ξέρουμε πως όλα έχουν κριθεί

Κράτα μια θέση για τον επαναστάτη

Βρίσκεται μέσα σου – δεν έχει ξεχαστεί

2011-12-09T16:09:00.011+02:00

Τα ζόμπι της οθόνης

Ο σύγχρονος απόγονος της φυλακής είναι η οθόνη.

Η οθόνη είναι πιο σκληρή φυλακή από την ίδια την φυλακή.

Στην φυλακή αγριεύεις και αξιολογείς καλύτερα την ελευθερία.

Στην οθόνη ηρεμείς και ξεχνάς την ελευθερία.

Κάποτε έψαχνες ελεύθερο χρόνο για να ζήσεις.

Τώρα ζεις για να είσαι φυλακισμένος σε έναν ψεύτικο κόσμο.

Κάποτε έχτιζες τα όνειρά σου και οραματιζόσουν ότι κατακτούσες τον κόσμο.

Τώρα ο κόσμος σου είναι τόσο μικρός που χωράει σε bytes και bits.

Είσαι ότι πιο ακίνδυνο υπάρχει πάνω στην γη.

Το φτερούγισμα της πεταλούδας μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.

Ολόκληρη η ζωή σου και οι ενέργειές σου δεν μπορούν να επηρεάσουν τίποτε απολύτως.

Και αυτό γιατί έχεις κλειστεί σε έναν ανύπαρκτο κόσμο κοινωνικής δικτύωσης και καλά.

Είσαι φυλακισμένος.

Άσε τα «καλά» του facebook, του twitter και των λοιπών. Μας τα είπαν κι άλλοι.

Είσαι ζόμπι.

Τι κοινό έχουν τα ζόμπι; Είναι όλα ίδια.

Ποιοι θέλουν ίδιους τους ανθρώπους και τους λαούς; Οι δικτάτορες, οι παγκοσμιοποιητές, οι διεθνιστές, οι κεφαλαιοκράτες. Αυτοί που σε γαμάνε δηλαδή.

Οπότε είσαι πλήρως υποταγμένος σε αυτούς. Μπράβο σου μαλακισμένο.

Είστε όλοι ίδιοι, εσείς που μπαίνετε στον «λογαριασμό» σας στον υπολογιστή.

Στην ζωή σας να δούμε πότε θα μπείτε.
Είστε ασφαλείς μέσα στο μίζερο κόσμο σας αρμέγοντας την ματαιοδοξία σας.
Αλλά υποχρέωση του ανθρώπου είναι να αναζητά την ασφάλειά του αφού πρώτα εξασφαλίσει την ανασφάλειά του.

Είστε όλοι κοινωνοί της ίδιας φυλακής. Εγώ όμως είμαι στην απέξω.

Είστε πρεζόνια.

Οι απλοί άνθρωποι έχουν ανάγκη την τροφή, την στέγη, τον ύπνο.

Τα ζάκια έχουν την πρέζα τους.

Χωρίς πρέζα τρελαίνονται. Κι εσείς το ίδιο, χωρίς το προφίλ σας.

Θες να πεθάνεις; Μην φοβάσαι, θα σου ανανεώνω εγώ τον λογαριασμό σου στο facebook, οπότε κανένα πρόβλημα, ψόφα πούστη.

Και μια φορά τα λέμε αυτά και χάρη σας κάνω.

Αν δεν βάλετε μυαλό δικό σας θέμα.

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να σας συνετίσω.

Γι αυτό επιλέξτε τώρα.

Ή νεκροί ή ζωντανοί.

anarchyX

Συνωμοσία ενάντια στον χρόνο

2011-11-30T00:21:00.001+02:00

Συνωμοσία ενάντια στον χρόνο

Δεν θέλω να είμαι το ρομπότ που ρυθμίστηκε στα μέτρα κάποιων. Θέλω να σταματήσω να μετράω. Βαρέθηκα τα νούμερα – την ώρα, την ημερομηνία, τους κωδικούς, τις κλίμακες, τις στατιστικές. Δεν έχω ηλικία, ύψος και βάρος. Δεν έχω εισόδημα, τετραγωνικά μέτρα ιδιοκτησίας, κυβικά αυτοκινήτου. Δεν έχω αριθμό φίλων στο ίντερνετ, νούμερο πιστωτικής κάρτας, αριθμό κοινωνικής ασφάλισης και τυχερό αριθμό που κερδίζει.

Δεν θέλω να είμαι το ανθρώπινο αντικείμενο που πρέπει πάντοτε να βιάζεται. Όχι, αύριο δεν θα κοιμηθώ οκτώ ώρες, ούτε θα δουλέψω άλλες τόσες, δεν θα κανονίσω κανένα ραντεβού για την εβδομάδα, δεν με ενδιαφέρει τι ώρα έχει το αγαπημένο μου σίριαλ. Δεν πρέπει μέχρι του χρόνου να πετύχω τους στόχους μου, δεν με νοιάζει τι ώρα θα φύγει το λεωφορείο, ούτε τι ώρα είναι.

Σας παρακαλώ αξιότιμοι, με κάθε ευγένεια και σεβασμό, με πλήρη ευαισθησία και κατανόηση, να κάνετε ένα και μόνο πράγμα: σπάστε όλα τα ρολόγια.

Κι αν αυτό ακούγεται υπερβολή, ακόμα κι αν λέτε «τι τρέλα είναι αυτή», τότε μπορείτε να μπείτε στην ουρά σας, στην γραμμή μαζικής παραγωγής και μαζικής ανακύκλωσης, εκεί που ανήκετε δηλαδή: σε γραμμή για το λεωφορείο, σε γραμμή για την δουλειά, στο σουπερμάρκετ, στο κλαμπ, στο σινεμά, στο γήπεδο, στον στρατό, στην πολιτική σας. Ανθρώπινα αντικείμενα μαζικής παραγωγής.

Αν καταφέρω να σταματήσω τον χρόνο, και ξεχάσουν οι άνθρωποι την ώρα, την ημέρα και το έτος, κι όλα όσα αποτυπώνονται σε αριθμούς, τότε θα αναδειχθούν οι αισθήσεις, τότε όλοι θα είναι ευτυχισμένοι και ελεύθεροι. Ίσως, αν πάψουν να κοιτάνε την ώρα, να παρατηρήσουν επιτέλους τον κόσμο γύρω τους, να αποκτήσουν όσφρηση και αφή και γεύση και όραση και ακοή, να χαμογελάσουν και να χαρούν με τα απλά πράγματα. Αυτά που είναι μπροστά μας αλλά δεν τα βλέπουμε. Ίσως να αποκτήσουν και νου, δεν ξέρεις, γίνονται και θαύματα καμιά φορά.

Nemesis

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 13. ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

2011-11-16T00:04:00.005+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 13. ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

--------------------------------------------------------------------

Ονειρεύεσαι το κίνημά σου να σαρώνει μετά από λίγα χρόνια. Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς και πάει λέγοντας. Το ίδιο ονειρεύεται και ο σταλινιστής, ο ορθόδοξος, ο τροτσκιστής, ο φασίστας, ο καθολικός, ο νεοδημοκράτης, ο συριζαίος, ο χουντικός, ο βάζελος, το παόκι, ο μεταλλάς, ο αναρχικός, ο νεοναζί, ο αλβανός, ο ποδηλάτης, ο χασικλής …… και συνεχίζεται… Οπότε καλύτερα άσε τα όνειρα που δικαιούσαι να κάνεις και φρόντισε την δράση που οφείλεις να κάνεις.

Όλα τα κινήματα αποτελούνται από ένα ποσοστό απλών ανθρώπων, από ένα ποσοστό νεολαίας, από ένα ποσοστό περιθωριακών, από ένα ποσοστό ηλιθίων, από ένα ποσοστό άξιων ανθρώπων και ένα ποσοστό καθαρμάτων. Συνήθως τα καθάρματα και οι άξιοι είναι ελάχιστοι, ενώ οι υπόλοιπες κατηγορίες υπερτερούν και εναλλάσσονται ανάλογα με τα δεδομένα. Τα καθάρματα εξουσιάζουν και οι άξιοι παραγκωνίζονται, κατά κανόνα πάντα.

Είναι υποχρέωσή σου, εφόσον δεν είσαι κάθαρμα ή βλάκας ή περιθωριακός, να ξεβρομίσεις το κίνημα στο οποίο ανήκεις από τα παράσιτα. Δεν γίνεται να ανήκεις σε μια συλλογικότητα και να ανέχεσαι τιποτένιους να κάνουν κουμάντο που σπιλώνει τον αγώνα σου.

Σε κάθε κίνημα επιδρούν 5 δυνάμεις: η παλαιότερη ιστορία που αντιστοιχεί στην ευρύτερη ιδεολογική τοποθέτηση του κινήματος, η σύγχρονη ιστορία του, τα μέλη του και οι πράξεις τους, οι εχθροί του, το περιβάλλον. Χρέος ενός κινήματος είναι να αναφέρεται επιγραμματικά και ουσιαστικά στην παλαιότερη ιστορία του κι όχι να αφιερώνεται σε αυτή, να διδάσκεται από την σύγχρονη και να παραδειγματίζεται, να αναβαθμίζει την ποιότητα των μελών του και τις ενέργειές τους, να χτίζει τείχη στην επιθετικότητα των εχθρών του και να αντεπιτίθεται, να αντιλαμβάνεται και να προσαρμόζεται στο περιβάλλον τόσο στην τωρινή μορφή του, όσο και στην μελλοντική την οποία οφείλει να προβλέπει.

Όλα τα παραπάνω από μόνα τους είναι χρυσός. Τώρα αν εσύ θέλεις να λες «εμείς είμαστε καλύτεροι από τους άλλους διότι…» μπορείς να το κάνεις ελεύθερα. Απλά θα παραμείνεις εκεί που είσαι ή και πιο χαμηλά, κάτι που ήδη μια βαθύτερη αίσθηση μέσα σου μπορεί να στο επιβεβαιώσει.

Άμα θες να αλλάξεις τα πράγματα, άλλαξε πρώτα τον τρόπο σκέψης σου, και από ατομική μονάδα του ευρύτερου συνόλου γίνε ατομική βόμβα της κοινωνικής ισορροπίας.

Κι όλα τα πάνω φυσικά αξίζουν, αλλά άλλο τόσο αξίζουν μονάχα δύο λέξεις: συντροφική αλληλεγγύη.

--------------------------------------------------------------------

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

2011-11-03T01:09:00.001+02:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 12. Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

--------------------------------------------------------------------

Η κατάσταση της κοινωνίας μας έχει φτάσει σε οριακά επίπεδα. Μάρτυρες αυτού είμαστε όλοι μας. Αυτοί που ψάχνουν ευκαιριακές καταστάσεις μέσα από τα προβλήματα, δεν θα πάνε πολύ μακριά. Η ευκαιρία υπάρχει, αλλά όχι για να ευνοηθείς – υπάρχει για να ζήσεις μια πιο αξιοπρεπέστατη ζωή. Αξιοπρέπεια μέσα στην παρακμή; Ίσως όχι κοινωνική, πάντως σίγουρα σε επίπεδο συνειδησιακού χαρακτήρα.

Δεν θα αφήσω αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Στον σίγουρο κόσμο ήμουν ένα φάντασμα, φιγούρα ανάμεσα στο ευτυχισμένο κοπάδι της ψεύτικης ευημερίας. Απείχα παντού και πάντα σε κάθε σύγκριση, διότι η αξιοκρατία τους για μένα ήταν ανέκαθεν μια σκέτη μαλακία. Έτσι λοιπόν απείχα συνειδητά. Αλλά όταν οι ισορροπίες αλλάζουν, αλλάζουν και οι άνθρωποι που ξεχωρίζουν.

Δεν θέλω να ξεχωρίσω ηγετικά. Δεν θέλω να γίνω αποδεκτός από το πλήθος. Όσοι ψάχνουν νεκρούς εγκεφάλους ας κάνουν από τώρα πολιτική και θα τους ακολουθήσουν πολλοί τέτοιοι. Πρέπει να βρω τους σημαντικούς, πρέπει να βρω τους ξεχωριστούς, πρέπει να βρω τα φαντάσματα που τώρα δεν μπορώ να δω κι ας είμαι κι εγώ ένα φάντασμα της κοινωνίας. Όταν πέφτουν οι μάσκες και γκρεμίζονται όλοι οι τοίχοι, τα πρόσωπα δεν κρύβονται κι έτσι ξεκινάμε όλοι από το μηδέν. Αυτό θέλω.

Δεν θα μπορούσα να μην αποδεχτώ αυτήν την ανεπανάληπτη ευκαιρία. Να πείσω απόλυτα τον εαυτό μου ότι ποτέ δεν φόρεσα την μάσκα που μου πρόσφερε η κοινωνία. Και μετά να πείσω εκείνους που ούτε αυτοί συνήθιζαν να φορούν. Και να πορευτούμε μαζί.

Εσένα αλήθεια, πιο είναι το αληθινό σου πρόσωπο;

--------------------------------------------------------------------

Διογένης της Σινώπης

2011-10-23T13:04:00.006+03:00

διαβάστε επίσης: Χωρίς συντηρητικά
Τα ζόμπι της οθόνης

Διογένης της Σινώπης

Ο Διογένης ήταν o πιο γνωστός κυνικός φιλόσοφος της Αρχαίας Ελλάδας. Είχε την αναγνώριση ακόμα και του μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών, του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γνωστή η φράση του τελευταίου “Εάν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης”.

Γνωστή και η ιστορία που ζήτησε από τον Αλέξανδρο, όταν αυτός του πρότεινε να δεχθεί οποιοδήποτε δώρο, να παραμερίσει ώστε να μην του κρύβει τον ήλιο.

Αυτή η απλότητα, σε συνδυασμό με τις αρχές της Κυνικής φιλοσοφίας, όπου όριζε απόλυτους κανόνες σύμφωνα με την φιλοσοφία της κοινοκτημοσύνης, της περιφρόνησης του “πολιτισμού” και των “επίτιμων” ανθρώπων αλλά και εξουσιαστών, της επιστροφής στην φυσικότητα και της απαλλαγής από τις σύνθετες ανάγκες, θα μπορούσαν να συντονιστούν και να αποτελέσουν θεμέλιο λίθο σε πολλά μέλη του αναρχισμού, όπως και ήδη συμβαίνει, θεωρητικά έστω.

Η απόσταση που υπάρχει όμως μεταξύ μιας ιδεολογίας, ενός δόγματος ή έστω μιας θεωρίας, σε σχέση με την πραγματικότητα είναι χαοτική. Οι αναρχικοί στην Ελλάδα, που θεωρούνται από τα πιο δυναμικά κινήματα σε σχέση με τα αντίστοιχα της Ευρώπης, θα ήταν άξιοι ειρωνείας από τον Διογένη και τους υπόλοιπους κυνικούς κι όχι άδικα. Αν θυμάται κάποιος κάτι από τα “σημαντικότερα” αναρχικά επιτεύγματα της τελευταίας τριετίας, αν εξαιρεθεί η καταστροφική παρουσία τους σε ενιαίες κοινωνικές διαδηλώσεις καθώς και πολλά άλλα, είναι ο θάνατος ενός αλλοδαπού παιδιού και ο ακρωτηριασμός της μικρότερης αδερφής του από έκρηξη, ο θάνατος τριών εργαζομένων στην Marfin και ενός εμβρύου από ασφυξία, και ο πρόσφατος θάνατος ενός πατέρα εργάτη. Σίγουρα, θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα χωρίς τους σημερινούς αυτοαποκαλούμενους αναρχικούς, όλοι όσοι επιθυμούμε κάτι διαφορετικό.

Τις τελευταίες ώρες οι Anonymous, ελευθεριακό κίνημα χάκερ που χτυπάει συνήθως κυβερνητικές ψηφιακές τοποθεσίες και που πριν λίγους μήνες είχαμε σύλληψη πολλών επιφαινόμενων ως μελών της συγκεκριμένης οργάνωσης στην Ευρώπη, έσπασε τους κωδικούς διαδικτυακού τόπου παιδικής πορνογραφίας και έβγαλε στην φόρα χιλιάδες ανώμαλους που σύχναζαν εκεί. Μέχρι και ο φανατικός εχθρός τους, οι κρατικές υπηρεσίες, αναγνώρισαν την επιτυχία τους. Αυτό προς σύγκριση μαλάκες.

Αν κάποιος αισθάνεται αναρχικός, ας ψαχτεί λίγο πρώτα για να δει αν πράγματι είναι. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους του πολιτικού επαναστατικού φάσματος. Το χάσμα μεταξύ ιδέας και πράξης πρέπει να καλυφθεί ώστε να υπάρχει ταύτιση κι όχι να διατηρείται, και μόνος σκοπός του καθενός να είναι να φάει τις σάρκες του αλλουνού, ώστε να καλύψει τα κενά του. Για να μην ειπωθεί το κλασικό “αν όλοι ήμασταν ενωμένοι ενάντια του συστήματος πόσα θα καταφέρναμε…” ή έστω “ανακωχή κι όχι αλληλοφάγωμα”.

Όταν πάντως ρωτήσανε τον Διογένη, γιατί κυκλοφορεί στην αγορά με το φανάρι ενώ είναι μέρα, αυτός απάντησε “αναζητώ έναν άνθρωπο”.

Πάρτε κι εσείς το φανάρι του Διογένη λοιπόν, στις πορείες και τις συνελεύσεις, στα στέκια και τους χώρους συνάθροισης, και αναζητήστε συντρόφους.

τα πλήκτρα πάτησε ο anarchyX

2011-10-18T14:15:00.002+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 11. ΠΛΟΥΤΟΣ

--------------------------------------------------------------------

Σήμερα θα μιλήσουμε για τον πλούτο.

Σκέφτηκες ποτέ, τι είναι πλούτος;

Μήπως είναι τα πολλά αγαθά, ή μήπως οι πολλές αρετές;

Μήπως είναι οι καλές γνωριμίες, ή μήπως οι καλοί φίλοι;

Ανώφελο να τα σκέφτεσαι αυτά την εποχή των μεγάλων αλλαγών και των κοινωνικών προβλημάτων.

Ή μήπως ευκαιρία;

Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις αλλά κάντο τώρα. Βρες τον δρόμο που σου ταιριάζει και ακολούθα τον. Μετά θα είναι αργά και η ζωή σου θα έχει σπαταληθεί. Μπορείς να πας με του κόσμου τους εμποράκους, τους dealers και τους «έξυπνους». Μπορείς όμως και να συνταχθείς με τους έξυπνους, τους δυνατούς και τους ωραίους. Δεν έχει σημασία τι θα κάνεις, πάρε τουλάχιστον θέση.

Πλούτος για τους ξεχωριστούς είναι να μπορείς να είσαι ελεύθερος. Ελεύθερος είναι όταν δεν έχεις δεσμεύσεις. Δεσμεύσεις υπάρχουν πολλές, και ο σημερινός κόσμος σε προίκισε με χιλιάδες. Σπάσε τα δεσμά και ακολούθα τον δρόμο της ελευθερίας. Αυτός είναι ο δρόμος ο δικός σου.

Δεν υπάρχει δέσμευση που να μην καταργείται. Όλα αυτά που δεν θέλεις να έχεις μπορείς να τα διώξεις. Κι όλα αυτά που θέλεις να είσαι ικανός να τα πάρεις.

Βγες νικητής σε κάθε στιγμή – κάθε στιγμή είναι και μια δοκιμή. Στις ατελείωτες δοκιμασίες λοιπόν να είσαι κάθε φορά εσύ ο νικητής. Αυτό είναι πλούτος.

--------------------------------------------------------------------

2011-10-17T09:19:00.002+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 10. Η ΠΙΚΡΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

--------------------------------------------------------------------

Είναι δεδομένο ότι σε κάθε σχεδόν ανθρώπινη ύπαρξη βρίσκει κανείς την ισχυρή πεποίθηση ότι αποτελεί σημείο έλξης δυστυχίας που την κάνουν να αντιμετωπίζει δυσκολότερες συνθήκες από ότι θα έπρεπε. Αυτό ισχύει και στις περισσότερες κοινωνικές ομάδες. Στην πραγματικότητα, υπάρχει πάντοτε κάποιος που πρωτοστατεί στην οποιαδήποτε βαθμίδα, κι ας δηλώνουν οι περισσότεροι λανθασμένα πρωταγωνιστές.

Σήμερα δυστυχώς αναλαμβάνουμε τα πρωτεία όχι μόνο στις στατιστικές που απασχολούν τα media και τις κυβερνήσεις, αλλά σε ένα δυσοίωνο μέλλον που γρήγορα πλησιάζει. Η νοοτροπία του μετρίου που στην ουσία ήταν ένα τίποτα, ήταν πάντοτε η νοοτροπία που μας ακολουθούσε ως κοινωνία κατά την πάροδο των ετών. Ποτέ δεν ήμασταν αυτό που θα απαιτούσε η στοιχειώδης ανεξαρτησία και αυτοσυντήρηση, και η έλλειψη στόχου αλλά και αξιοκρατίας ήταν τα συστατικά εκείνα που κλόνισαν οποιοδήποτε πλάνο επιβίωσης.

Πάντοτε ήμασταν λίγο το ένα και λίγο το άλλο, λίγο κορόιδα και λίγο πανούργοι. Πάντοτε ήμασταν τόσο ανεξέλεγκτοι όσο και ελεγχόμενα στρατιωτάκια. Ποτέ δεν μας έφταναν αυτά που έχουμε, όπως και ποτέ δεν προσπαθήσαμε να πετύχουμε τους σκοπούς μας.

Ως έθνος μάθαμε να έχουμε το logo και τις απαιτήσεις του δυτικού κόσμου, ενώ σε πολλά ήμασταν όπως οι ανατολικοί. Οι δυτικοί όμως είχαν τις παροχές και το σύστημα, οι ανατολικοί την σπιρτάδα και την δίψα για εξέλιξη. Είναι σαν το κακομαθημένο και παραπλανημένο παιδί που αντιγράφει τα αρνητικά από τους γονείς του, γιατί φαινομενικά αυτά το βολεύουν, και φυσικά τα βρίσκει μπροστά του. Απουσίας όλων αυτών, δεν θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε κάτι ευοίωνο αλλά όπως είπαμε και νωρίτερα, το μέλλον είναι σαφώς δυσοίωνο. Και σήμερα, που ο κόσμος απασχολείται με σοβαρότατα θέματα που η εξέλιξή τους θα ταρακουνήσει τον πλανήτη κυριολεκτικά, υπάρχει και η σκέψη που λέει «τα έχουμε όλα, έχουμε και τους μαλάκες τους Έλληνες». Έτσι λοιπόν, οι παρακατιανοί της γειτονιάς του κόσμου, οι Έλληνες, είναι ανάξιοι σεβασμού για τους Άγγλους και Αμερικανούς επιχειρηματίες, χλευάζονται από τους Κινέζους και Ιάπωνες εργαζόμενους, και υστερούν εμφανώς σε σχέση με τους Ρώσους και Πολωνούς μάγκες.

Είναι πράγματι δύσκολο να σκεφτεί κανείς τι πρόσωπο θα έχει αυτό το Έθνος στο μέλλον, αν τελικά υπάρχει, και κυρίως με ποιον τρόπο θα οδηγηθεί σε αυτή την μελλοντική του μορφή. Διότι με την σημερινή του εικόνα, θα πρέπει να θεωρηθεί από τώρα νεκρός οργανισμός.

--------------------------------------------------------------------

2011-10-13T07:46:00.003+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 9. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

--------------------------------------------------------------------

Σας λείψαμε;

Κι άμα σας λείψαμε, τότε ποιος ο λόγος; Τι σας προσφέρει η περιήγηση στα διαδικτυακά μέρη, τι σας προσφέρει μια νέα ανάρτηση;

Κοιτάτε την φωτογραφία, τις μεγάλες ατάκες, ή μήπως μια φράση που κάνει πάταγο;

Ούτε κι εσείς ξέρετε γιατί την «ψάχνετε». Ψάχτε και βρείτε το και μετά μπείτε στην σελίδα μας κι αλλού. Εδώ δεν ψάχνουμε αριθμό αναγνωστών που κλικάρουν μία δύο ή τρεις φορές και ψάχνουν το τίποτε.

Ανεξάρτητα με την αισθητική που επιδιώκουμε, το πνεύμα μας είναι αντικοινωνικό και το δείχνουμε. Κι όταν λέμε "αντικοινωνικό" δεν εννοούμε ότι αδιαφορούμε για την κοινωνία, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Απλά δεν γίνεται να βρεις την ~~απαιτούμενη~~ απαραίτητη ποιότητα σε μεγάλη ποσότητα ανάμεσα στο πλήθος. Οπότε καλύτερα οι ελάχιστοι του κάτι παρά οι πολλοί του τίποτε. Εδώ ψάχνουμε αναγνώστες πραγματικούς, αλλά και ανθρώπους με προβληματισμούς. Καλύτερα χίλιοι απέναντι και δέκα δίπλα, παρά 1010 αδιάφοροι γύρω γύρω.

*Πολύ σύντομα νέες αναρτήσεις, χωρίς μεγάλες, ούτε καν, αποκαλύψεις. Εδώ θέλει προσπάθεια για να διαβάσεις. Μέχρι τότε διαβάστε καλά τα προηγούμενα.

--------------------------------------------------------------------

Αφήστε τα να ζήσουν

2011-09-12T16:24:00.005+03:00

Αφήστε τα να ζήσουν

Μην κόβετε τα τριαντάφυλλα, ούτε κανένα λουλούδι. Τέλος η εποχή της αφθονίας και της εκμετάλλευσης. Όχι άλλα μπουκέτα με λουλούδια, με όμορφες κορδέλες.

Ας είναι τα προβλήματα λόγος για να ανθίσουν τα λουλούδια. Δεν αντέχω άλλο αυτόν τον τυποποιημένο κόσμο. Ας ανθίσουν τα λουλούδια στους αγρούς, κι όχι στα ανθοπωλεία.

Αν θέλετε να δείτε άνθη να πάτε στην ύπαιθρο, ή και να ζήσετε εκεί. Πρέπει τα πράγματα να γυρίσουν στο μηδέν, στην αρχή, κι όχι να συντηρούμε καταστάσεις ενός αποτυχημένου κόσμου.

Αφήστε τα άνθη στους αγρούς, δώστε στην ζωή την ευκαιρία που σας δίνει αυτή κάθε στιγμή. Αν είναι να αναθεωρήσουμε τα πράγματα από την αρχή, τότε η αρχή είναι αυτή.

Έτσι λοιπόν αρνηθείτε τις ανθοδέσμες, κι όποιον άλλο δεσμό της ψυχής, της ζωής και του σώματος. Ένα κομμένο λουλούδι είναι ένα νεκρό σώμα, και δεν θέλουμε άλλα νεκρά σώματα, παρά μόνο ζωντανά.

Σπάστε τα τσιμέντα και τις πίσσες του δρόμου, ρίχτε τους τοίχους, διαλύστε τα πλαστικά και τα συνθετικά. Αλλά μην σκοτώνετε αυτό που μπορεί να μας δώσει δύναμη. Μην σκοτώνετε αυτό που μπορεί να μας δώσει την αφορμή. Αφήστε τον σπόρο της αλλαγής να ανθίσει.

Nemesis

Nemesis: Φεύγω μακριά

2011-09-11T19:06:00.015+03:00

Φεύγω μακριά

Σας παρατηρώ τόσο καιρό και είστε ίδιοι όπως ήσασταν. Τελικά το φίδι μόνο δέρμα αλλάζει, και παραμένει φίδι. Και το φύκι μπορεί να πολλαπλασιάζεται αλλά παραμένει φύκι, ποτέ δεν βελτιώνεται. Δεν ασχολούμαι άλλο.

Εσείς που ανακαλύψατε τον μαγικό κόσμο της αντίστασης, σε τι αντισταθήκατε τελικά; Το μόνο που ξέρετε είναι να προσπαθείτε να δαγκώσετε ο ένας τον άλλον.

Εσείς που θέλετε να αλλάξετε τον κόσμο, δεν μπορείτε καν να αλλάξετε τις κακές σας καταβολές, κι όχι μόνο αυτό. Αυτές σας τρέφουν και τίποτε καλύτερο.

Για πες μας ρε μάγκα πολλά βαρύ, εσύ τι κάνεις; Βγάλε έξω τις ρουφιανιές σου, τις κατινιές σου, τις πουστιές σου, τις απειλές σου, τις κοροϊδίες σου, τα ψέματά σου, τα πισώπλατα χτυπήματά σου. Τι άλλο κάνεις;

Υπάρχει μια τακτική, να τα παρουσιάζεις μάγκα μου όλα όμορφα κι ελπιδοφόρα. «Είμαστε πολλοί», «μπορούμε», «η νίκη είναι δική μας». Αυτό εγώ δεν μπορώ να το κάνω. Ούτε η νίκη είναι δική μας ούτε καν η αξιοσέβαστη προσπάθεια.

Βαρέθηκα.

Συνεχίστε να ρουφιανεύετε, να κάνετε πουστιές, να απειλείτε. Αυτό είστε. Όπως κι αν διατυπωθεί, όπως κι αν το εκλάβετε, όπου κι αν στεγάζεστε. Όχι, δεν απευθύνομαι σε άτομα τα οποία ανήκουν κάπου συγκεκριμένα. Απευθύνομαι σε όλους. Απευθύνομαι σε αυτούς που το μόνο που ξέρουν είναι να κάνουν κριτική ενώ αν κοιτάξουν για λίγο πόσο μικροί είναι, τότε το λιγότερο που μπορούν να κάνουν είναι να κρυφτούν κι από τον ίδιο τους τον εαυτό. Κοιταχτείτε στον καθρέπτη αν έχετε τα κότσια. Τι δηλαδή; Αυτά που καταφέρατε εσείς είναι πολλά και σημαντικά; Βεβαίως! Για σκουλήκια και καθάρματα καλά τα καταφέρατε.

Όχι, δεν θα σας μεταμορφώσω. Δεν μπορώ και τελικά δεν θέλω. Η δοκιμασία είναι απόλυτα δική μου, και ότι σας πίστεψα, και ότι σας εμπιστεύτηκα, κι ότι με απογοητεύσατε. Τώρα όμως ξέρω.

Δεν θα σας πειράξω, ούτε θα σας ενοχλήσω. Δεν μπορώ και τελικά δεν θέλω. Διότι είστε αυτό που σιχαίνομαι. Φαγωθείτε μεταξύ σας, κανίβαλοι. Εμένα ο κόσμος μου είναι ένας άλλος κόσμος. Γι’ αυτό και ξέρω.

Ξέρω ότι με περιμένει εκεί έξω μια προσπάθεια που δεν χωράει αμφισβήτηση. Να νιώσω κάθε χαρά και κάθε λύπη που να αξίζει να ζήσω, να αξίζει να θυσιάσω και να θυσιαστώ. Ένας κόσμος με περιμένει, ένας κόσμος που δεν θα περιμένει ποτέ εσάς.

Δεν είμαστε ίδιοι, και δεν θέλω να σας αδικήσω. Αλλά δεν θέλω ούτε και να αδικηθώ.

Nemesis

anarchyΧ:Χωρίς συντηρητικά

2011-09-08T10:26:00.012+03:00

Χωρίς συντηρητικά

από τον anarchyX

Γουστάρω να βλέπω και να γελάω με δήθεν πιστούς ιδεολογιών με επίπεδο μαλακίας αλλά καμίας ποιότητας. Για αυτό όπου κι αν κοιτάξω, βλέπω α/α, σίστες, κνίτες και λοιπές μέτριες προσωπικότητες να αναλώνονται σε εκδηλώσεις έρωτα με λείψανα και εικόνες. Αυτοί οι ρεζίληδες, χωρίζονται σε δύο υποκατηγορίες: στους ιερείς και στο ποιμνίο. Οι «ιερείς» είναι εκείνοι που δεν πιστεύουν σε τίποτα αλλά επειδή ακριβώς υπάρχει το «ποιμνίο» και αποτελείται από καλά θύματα, αγανακτούν μόλις τους ρίξεις καμιά παναγία. Ωστόσο, αυτοί δεν έχουν καμία πίστη στην παναγία, ότι κι αν λένε και δηλώνουν. Αλλά το παγκάρι γεμίζει από τους «πιστούς». Αυτοί, είναι τόσο δυστυχισμένες και άκαυλες προσωπικότητες, που δεν έχουν καμία πίστη στον εαυτό τους και για αυτό τον λόγο ακριβώς νομίζουν ότι όπως ήταν καλά παιδάκια μικρά και όταν ρουφιανεύαν τους έδινε ο μπαμπάς καραμελίτσα, ακριβώς και τώρα νομίζουν ότι η αφοσίωσή τους σε πράγματα που δεν έχουν κανένα νόημα διότι είναι άκρως χοντροκομμένα, παραποιημένα και με κανένα συγχρονισμό με την σημερινή κατάσταση, θα αποδώσει καρπούς. Και εκτός αυτού λασπώνουν και ρεζιλεύουν αυτά που δήθεν ασπάζονται. Και πρέπει να δοθεί και μεγάλη προσοχή και στο παρακάτω, ότι δηλαδή οι πρώτοι αν δεν το έπαιζαν πατριάρχες της ιδεολογίας, θα έψαχναν άλλον τρόπο να εκμεταλλευτούν ανθρώπους και οι δεύτεροι θα έψαχναν άλλους πατριάρχες να γίνουν εκμεταλλεύσιμοι. Δηλαδή όταν είσαι πουτάνα υπάρχει πάντοτε τρόπος να το δείξεις.

Κι όλα τα παραπάνω σε έναν κόσμο που τρέχει σαν πούστης και για να προλάβεις τις εξελίξεις θα πρέπει να είσαι τόσο μάγκας κι εντός εποχής που να προβλέπεις το μέλλον, όχι να γλύφεις το πουλί του παρελθόντος.

Έτσι μαλάκες, επειδή δεν έχω καμιά διάθεση να σας καλοπιάσω, θα σας πω μια φορά τα μελλοντικά αποτελέσματα του Λόττο της Επανάστασης κι αν θέλετε τα γράφετε στο μυαλό σας για να γίνεται πετυχημένοι: Μακριά από φαγητά κλωνοποιημένα, μεταλλαγμένα, κατεψυγμένα, παστά και πάνω απ’ όλα αυτά με τα συντηρητικά. Δεν είστε κωλόγριες που κλάνουν, είστε νεολαίοι που γαμάν και δέρνουν. Δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ηθική αλλά πράγματα που γίνονται από αυτούς που μπορούν να φτιάξουν και να διαλύσουν όταν πρέπει. Το σάπισμα και η συντήρηση είναι για τους αστούς κι όχι για αυτούς που ξεχωρίζουν. Και όσοι γύρω σας το παίζουν πιστοί είναι στην πραγματικότητα άπιστοι και θέλουν εσείς να είστε πιστοί.

Φρέσκα φαγητά, νόστιμα και εποχιακά. Κι όχι κλεμμένες συνταγές της γιαγιάς που ψόφησε και βρώμισε, αλλά δικές σας, κι όλα να τα φτιάξετε με τα χεράκια σας.

Μην φοβάσαι

2011-09-07T21:46:00.003+03:00

ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ

Δεν έχει η πορεία σου αδιέξοδο, αλλά μόνο δύσκολες καταστάσεις. Όποτε νόμισες ότι όλα είναι μάταια, τότε έκανες λάθος. Κάθε σου προσπάθεια, κάθε σου κίνηση ήταν που επηρέασε το σύμπαν. Δεν έχεις ιδέα τι μπορείς να προκαλέσεις.

Μην φοβάσαι, κυρίως μην φοβάσαι. Και μην απελπίζεσαι. Παρά μόνο συνέχισε. Μην σκεφτείς ότι μπορεί να κάνεις λάθος, κι αυτό διότι εσύ δεν γίνεται να κάνεις λάθος. Λάθος κάνουν μόνο εκείνοι που συχαίνεσαι, που προσβάλουν την ανθρώπινη φύση και την φύση ολόκληρη.

Εσύ είσαι κομμάτι της εκδίκησης, της σύγχρονης αντίστασης ενάντια στο άσχημο και το παρακμιακό.

Μην φοβάσαι, αυτό να το θυμάσαι. Είμαστε λίγοι, αλλά ικανοί να τα αλλάξουμε όλα.

Μην φοβάσαι, οι άλλοι πρέπει να φοβούνται εσένα. Και σε φοβούνται.

Nemesis

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 8: Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ (1)

2011-09-04T16:53:00.004+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 8. Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ (1)

--------------------------------------------------------------------

Βλέπω ανθρώπους να επευφημούν άλλους ανθρώπους για την πίστη τους σε αρχές και παραδόσεις. Αυτοί οι άνθρωποι, διατηρούν όσο μπορούν τα στοιχεία εκείνα που οι πρόγονοί τους φρόντισαν να τους μεταλαμπαδεύσουν χωρίς να μεταμορφωθούν όπως συνηθίζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Αυτή η αίσθηση, δεν μπορεί να είναι τίποτε περισσότερο από μια έκφραση συμπάθειας. Μια σύγκριση με τον μέσο μαλάκα διπλανό μου κι όχι ένα λαμπρό παράδειγμα – ούτε καν παράδειγμα. Γιατί εγώ δεν είμαι μια λαμπάδα φωτός, είμαι πύρινη λαίλαπα. Ίσως να είναι πιο έξυπνο, να πείσω τους κοινούς πολλούς να ακολουθήσουν αυτή την στάση, επειδή από την πλειοψηφία δεν μπορείς να περιμένεις ιδιαίτερη ποιότητα. Να διατηρούν δηλαδή ακέραιες τις αρχές τους και σταθερό τρόπο ζωής. Αλλά εγώ αυτή την στιγμή είμαι άλλο.

Δεν είμαι ούτε καν ένας από τους 300 του Λεωνίδα. Θα ήμουν, αν είχα μια υγιή πολιτεία πίσω μου να εκδικηθεί από τον θάνατό μου, θα ήμουν αν είχα υγιείς κοινότητες Ελλήνων να εμπνευστούν από την θυσία μου. Τώρα όμως είμαι κάτι άλλο.

Είμαι η αντίσταση με τα χίλια πρόσωπα, ο αντάρτης χωρίς όνομα, η σκιά μου, η ανάσα μου. Δεν αναλώνομαι σε τήρηση κανόνων και αρχών, καίω και χτίζω και ξανακαίω και ξανακτίζω. Δεν είμαι παράδειγμα για τους πολλούς, αλλά για τους ελάχιστους μεταξύ των ελαχίστων, που μπορούν να κάνουν θαύματα.

Είμαι η ελπίδα και στις ελπίδες μέσα δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί, γιατί οι συναισθηματισμοί κυοφόρησαν την ελπίδα, όχι το αντίστροφο. Έτσι λοιπόν αφήνω πίσω τα γλυκά πολλά για τα πικρά λίγα. Κι αν εσύ δεν το καταλαβαίνεις, γίνε έστω λαμπάδα μήπως και σε συμπαθήσω.

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 7. ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

2011-09-01T12:08:00.008+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 7. ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

--------------------------------------------------------------------

Από τότε που γεννήθηκα έως τότε που θα πεθάνω, κάποιοι φρόντισαν για μένα όπως ακριβώς και για τους υπόλοιπους του μεγάλου πληθυσμού, να με ελέγχουν και να μου επιβάλουν το άδικο δικό τους. Τα όριά μου είναι πλασματικά – μπορώ βεβαίως να αποκτήσω αγαθά ή να δημιουργήσω σώμα και πνεύμα, μπορώ να ταξιδέψω ακόμα και στο διάστημα όμως, δεν είναι πρόβλημα απλά οι σύγχρονες αντιξοότητες που συναντάει κάποιος στην προσπάθεια για βελτίωση, ούτε λύση οι παραπάνω επιτυχίες.

Ακόμα κι αν προσπεράσω για πάντα τον σύγχρονο τρόπο ζωής, ο οποίος κρύβει πολλές ύπουλες παγίδες και λαβύρινθους χωρίς έξοδο, υπάρχει πάντοτε ένα μάτι το οποίο ελέγχει αυτούς που έχουν την διάθεση να είναι ανεξέλεγκτοι και αληθινά ελεύθεροι.

Αυτό το μάτι, που πειραματίζεται με την βιολογία και την ψυχολογία όλων μας, αναγνωρίζει σε κάθε ξεχωριστή προσωπικότητα έναν επικείμενο κίνδυνο. Και δεν μιλάει κάποιος για χτύπημα στην ρίζα του «κακού», της αμφισβήτησης δηλαδή, αλλά καταστροφή του σπόρου της αντίστασης από την στιγμή που αυτός εντοπιστεί. Ακόμα κι αν παίξεις με τιμιότατους όρους, που έτσι κι αλλιώς με τέτοιους όρους θα παίξεις, το μεγάλο μάτι της εξουσίας θα φροντίσει να σε τσακίσει από την αρχή, ή πιο μοντέρνα θα ρίξει διαλυτικό πάνω σου και θα σε εκφυλίσει. Εννοούμε, για να μην μιλάμε θεωρητικά, ότι ακόμα κι αν προσπαθήσεις με την καλύτερη των προθέσεων, και με τα χέρια σου καθαρά και ανοιχτά, να φτιάξεις κάτι σωστό στην κοινωνία που ανήκεις, το οποίο δεν θα είναι απειλή ή καταστροφή, αλλά ανώτερο πνεύμα δικαιοσύνης και ανθρώπινης προόδου, τότε η εξουσία θα φροντίσει με τους απλούστερους μηχανισμούς της να υποβαθμίσει αυτό που δημιούργησες και στην ουσία να το αφανίσει. Από την άλλη, άμα όλα αυτά τα κρατάς μέσα σου, θα πάνε και χαμένα, σαν να μην υπήρξανε ποτέ.

Οπότε, αδερφέ στο αίμα και σύντροφε στην μάχη, ασπάσου την φιλοσοφία της απόδρασης. Δεν φτάνει η δίψα, ούτε οι προσπάθειες. Γιατί αν το σκεφτείς, δεν είναι μια απλή απόδραση που έτσι κι αλλιώς είναι κάτι το εξαιρετικά δύσκολο.

Κι αν το καλοσκεφτείς ακόμα περισσότερο και σε μια σωστότερη διάσταση, τελικά είμαστε εκείνοι οι ελάχιστοι που αποδράσαν από την φυλακή ωστόσο επιστρέφουν σε αυτή και στρέφονται μάλιστα εναντίον της, στην προσπάθεια να την γκρεμίσουν και να απελευθερωθούν όλοι οι φυλακισμένοι. Ναι, αυτό είμαστε τελικά.

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 6. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ

2011-08-31T09:16:00.012+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 6. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ

--------------------------------------------------------------------

Στον ιδιαίτερό μας κόσμο, υπάρχει ένα είδος ατόμου το οποίο είναι σε μεγαλύτερη πληθυσμιακή αναλογία από ότι μπορεί να φανταστεί κάποιος καλοκάγαθος. Είναι οι άνθρωποι της αυτοϊκανοποίησης, αλλά δεν είναι απαραίτητο να πάει ο νους του αναγνώστη αποκλειστικά στην πονηρή εκδοχή. Αλλά ακόμα κι αν πάει σε αυτή, μπορεί τότε ο αναγνώστης να φανταστεί την ίδια ένταση όσο και την ίδια μιζέρια της παραπάνω ενέργειας με τους μαλάκες της επανάστασης.

Βεβαίως, η εμμονή σε κάτι που το βαπτίζουν οι τελευταίοι απόλυτη πίστη, δεν είναι απόλυτη πίστη αλλά φαντασιοπληξία. Βεβαίως, κανείς δεν τους ζήτησε κάτι κι ας είναι πιστοί και εκλεκτοί σε αυτό που πιστεύουν και όταν πεθάνουν ας πάνε στην Βαλχάλα. Αρκεί να μην κρίνουν και να μην υποκρίνονται.

Διότι είναι εύκολο να το παίζεις ns bomber nazi λίπος, κι ας είσαι κανονικά μόνο το λίπος, την στιγμή που οι υπόλοιποι μάχονται και προσπαθούν όχι για την αυτοϊκανοποίηση αλλά για την αυτοδημιουργία. Όταν οι άλλοι καινοτομούν και δεν λιβανίζουν.
Είναι επίσης εύκολο και μάλιστα χωρίς -πέραν από τις ηθικές- προσωπικές συνέπειες, να ενηλικιώνεις την μαλακία. Με όποια επιχειρήματα κι αν έχεις για βοηθούς.

Έτσι φιλότιμα, εκθέτουμε μια πετυχημένη φωτογραφία που μπορεί να συνδυάσει τις δύο βασικές ανάγκες της ψυχικής ηρεμίας αυτών των ανθρώπων, την σβάστικα και το μουνί, θεωρητικά πάντοτε. Διότι το πρώτο είναι εύκολο να το κρεμάσεις στο δωμάτιό σου και να το αναρτήσεις σε ένα blog, ενώ δύσκολο να το βάλεις στην ψυχή σου, όσο το δεύτερο είναι άλλο τόσο εύκολο να το δεις από τις δύο διαστάσεις της οθόνης σου που πλέον την παντρεύτηκες γιατί την ερωτεύτηκες.

Το καλό είναι ότι αυτές τις μέρες είχαμε μερικά ευχάριστα σχόλια και κάποιες όμορφες συζητήσεις με κάποιους καλούς φίλους, και όχι κάτι άλλο. Οπότε όποιος από μόνος του πειραχτεί από αυτό το κείμενο επιβεβαιώνει σε όλο το σύμπαν ότι γενικά τον "παίζει".

--------------------------------------------------------------------

*Εμπρός σύντροφοι - πίσω ρουφιάνοι!

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 5. ΤO ΑΓΡΙΜΙ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΖΩΑ

2011-08-26T15:29:00.008+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 5. ΤΟ ΑΓΡΙΜΙ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΖΩΑ

--------------------------------------------------------------------

Ένα από τα προτερήματα του ανθρώπου ήταν πάντα το στοιχείο εκείνο της λογικής που τροφοδοτείται με αυτά που βλέπει στο περιβάλλον του. Μία κατηγορία από μόνη της είναι τα ζώα, όπου ο άνθρωπος ξεχώρισε τις ιδιαιτερότητες τους και σε πολλές περιπτώσεις τις αναγνώρισε. Από την αρχαιότητα, θεοί είχαν την μορφή δυνατών ζώων, που το καθένα συμβόλιζε ένα στοιχείο ισχύος και ανωτερότητας. Ονόματα, παρατσούκλια, χαρακτηρισμοί, όλα αυτά στην πορεία του χρόνου σταθερά. Οι Ρωμαίοι είχαν ως σύμβολο των αετό, όπως και αρκετοί άλλοι επίσης, οι Εθνικοσοσιαλιστές στην αρχή και το τέλος τους δοξάστηκαν από τους αντάρτες «λύκους» werewolf. Αλλά και στην απλή ζωή μας, λιοντάρι είναι ο δυνατός, φίδι ο μοχθηρός, κότα ο δειλός και γάιδαρος ο αναίσθητος ή εναλλακτικά ο εργατικός.

Έτσι λοιπόν, σαν άνθρωποι διαμορφώνουμε τα δικά μας σύμβολα όπως ακριβώς μας εκφράζουν. Σε αυτή την περίπτωση συνειδητά δεν θα ξεχωρίσουμε ένα συγκεκριμένο ζώο και μία ιδιότητά του, αλλά εκείνη την ιδιότητα που βλέπουμε σε πολλά εξ αυτών και που αξίζει να αναγνωρίσουμε. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς έναν λύκο, μία τίγρη ή μία λέαινα με τα μικρά της. Σε στιγμή λοιπόν που δεν έχει την ανάγκη τροφής, διότι με την ανάγκη της τροφής όλα τα όντα κατευθύνονται προς αυτή, υπάρχει μία απόσταση που μπορεί να σε βλέπει ωστόσο να μην ασχολείται μαζί σου. Είναι μια υπέροχη και ανώτερη αδιαφορία, ένα θρίαμβος της φιλοσοφίας της φύσης που απεικονίζεται σε αυτή την στάση. Όμως, μόλις πλησιάσεις σε κάποια συγκεκριμένη κοντινή απόσταση, είτε είσαι άνθρωπος είτε είσαι άλλο ζώο είτε είσαι το ίδιο ζώο αλλά δεν ανήκεις στην ίδια αγέλη, τότε το αγρίμι σου επιτίθεται ακαριαία. Κι αφού καταφέρει να σε διώξει από τα όριά του ή να σε εξοντώσει, ηρεμεί.

Σε έναν κόσμο που απαρτίζεται από επιθετικούς ιμπεριαλιστές και καταναλωτές δούλους - ή αν προτιμάτε ανάμεσα στα φίδια, τα βόδια και τα ποντίκια, εμείς κι όσοι μπορούν να αισθανθούν ανάλογα ας είμαστε τα αγρίμια που δεν επιθυμούν ούτε κυριαρχία, ούτε υποδούλωση, αλλά μονάχα ελευθερία στον χώρο τους.

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 4. ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΝΑ

2011-08-25T18:45:00.009+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 4. ΑΠΟΨΕ ΠΕΘΑΝΑ

--------------------------------------------------------------------

Απόψε πέθανα. Όχι ως συνήθως υποθετικά, δεν σκέφτηκα δηλαδή πως θα ήταν να πεθάνω όπως το έκανα πολλές φορές παλιότερα, κι εσείς το έχετε κάνει αυτό όπως όλοι. Δεν φαντάστηκα έναν θάνατο από τροχαίο, ή στον ένοπλο αγώνα, ή από τα μαχαίρια των εχθρών μου, νύχτα, στον δρόμο μοναχός. Δεν φαντάστηκα μια ανίατη αρρώστια ή ένα δυστυχές συμβάν που θα μου έδινε την ευκαιρία να δω λίγο γρηγορότερα το «μετά». Αυτό συνέβαινε έως τώρα, τις στιγμές της αναζήτησης και της απαξίωσης.
Απόψε όμως πέθανα κανονικά.

Δεν θα πω τι υπάρχει μετά το θάνατο διότι δεν έχει νόημα αφού σε όλους θα γίνει γνωστό κάποια στιγμή, οπότε δεν θα φλυαρήσω άσκοπα. Θα διηγηθώ ωστόσο τις σκέψεις που με κυρίευσαν για αυτά που άφησα πίσω.

Σκέφτηκα την ζωή που έζησα και δεν μετάνιωσα για αυτά που έκανα, όμως μετάνιωσα για εκείνα που δεν κατάφερα να κάνω. Μετάνιωσα για τις στιγμές του συμβιβασμού μου, που πάντα υποχωρούσα λίγο για να εξασφαλίσω λίγο το κοντινό αύριο που ποτέ δεν ερχόταν – διότι πάντοτε υπάρχει ένα άπιαστο κοντινό αύριο στην ίδια σταθερή απόσταση με το αιώνιο παρόν. Μετάνιωσα γιατί θα ήθελα να αγωνιστώ πολύ περισσότερο – να ζήσω εκείνες τις στιγμές του ιδρώτα και του χαμόγελου ξανά και ξανά με τους συντρόφους μου. Μετάνιωσα γιατί σκέφτηκα πολλές φορές τον αδερφό μου στην φυλακή, αλλά δεν ενδιαφέρθηκα όσο έπρεπε να κάνω τα ελάχιστα. Ίσως αν γύρναγα πίσω στην ζωή να του έστελνα ένα γράμμα, ή να τον επισκεπτόμουν μια φορά, όχι για να του μιλήσω, αλλά για να τον ακούσω.

Μετάνιωσα γιατί φοβήθηκα να αγαπήσω πολύ. Αγάπησα, αλλά όχι αρκετά, γιατί επηρεάστηκα από τον εγωισμό μου και από εκείνους που όλα τα θεωρούν καχύποπτα, μάλλον επειδή εκείνοι είναι οι ύποπτοι.

Μετάνιωσα γιατί κάποια στιγμή παράτησα το παιχνίδι. Όχι εκείνο που παίζαμε μικροί, αλλά εκείνο που ακολουθεί κάθε ζωντανό άνθρωπο, την διαδικασία της καταμέτρησης πραγμάτων και καταστάσεων. Σταμάτησα γιατί έχασα το ενδιαφέρον μου και έτσι συνήθισα να ζω χωρίς ενδιαφέρον όπως οι πολλοί. Αν ξαναζούσα πάλι, θα άρχισα να ξεχωρίζω, σαν παιχνίδι, τους καλούς από τους κακούς, τους ειλικρινείς από τους ψεύτικους, τους καλούς συναγωνιστές από τους κενούς. Θα αγωνιζόμουν με θάρρος και ακατάπαυστη ενέργεια με στόχο τα πάντα και με έπαθλο το τιμημένο τίποτα, σαν το παιδί που χτίζει σπιτάκια στην άμμο, που πολεμάει με ξύλινα όπλα, που κηρύττει ολοκληρωτικό πόλεμο σε όλη την Οικουμένη.

Άμα ξαναζούσα θα επέλεγα εγώ ο ίδιος τον θάνατό μου, όχι απαραίτητα, με έναν άμεσο τρόπο και σίγουρα όχι με την εξασφάλιση μιας ευημερίας και ασφάλειας. Πολύ απλά, θα επέλεγα να πεθάνω όρθιος, ελεύθερος, δυνατός, μαχώμενος, ερωτευμένος, έχοντας δώσει πολλά εκεί που πρέπει χωρίς ανταμοιβή - όπως πρέπει, με γέλιο στο πρόσωπο και δάκρυα στα μάτια, και με ανθρώπους που θα άφηνα πίσω, όχι για να κλάψουν για μένα, αλλά για να συνεχίσουν αυτοί για μένα.

...σιωπή,καθαρή και ανώτερη αίσθηση των πραγμάτων και μηδενισμός. Όλα και τίποτα μαζί σε μια στιγμιαία αντίληψη...

Και τώρα μην ρωτάτε το πως και το γιατί αλλά νιώθω ότι είναι θαύμα που ζω, και είναι πράγματι...

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 3. Η "ΕΠΙΤΥΧΙΑ" ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ

2011-08-24T10:02:00.005+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 3. Η "ΕΠΙΤΥΧΙΑ" ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ

--------------------------------------------------------------------

Πάντοτε οι άνθρωποι κινδυνεύανε, υπέφεραν, πονούσαν, αρρώσταιναν, πεθαίνανε νέοι. Πάντοτε οι άνθρωποι έχαναν τους δικούς τους, πολεμούσαν σε άγριες μάχες, τρώγαν με τα χέρια από την γη, και η τεχνολογία που χρησιμοποιούσαν ήταν συνήθως το μαχαίρι και τίποτε άλλο. Η γυναίκα γεννούσε και το παιδί πέθαινε, ο άντρας σφαζότανε από άλλους πιο δυνατούς. Απρόσμενα, χωρίς να κάνουν κάτι. Όπως τα ζώα μεταξύ τους.

Στα εκατομμύρια χρόνια των σπηλαίων, στις μερικές χιλιάδες έτη του απλού πολιτισμού, υπάρχουν ελάχιστες δεκαετίες, που για εμάς τους ζωντανούς είναι μια ολόκληρη ζωή, που οι άνθρωποι ξεπέρασαν με θαυμάσιο τρόπο τα προβλήματά τους. Σήμερα είναι εξαιρετικά σπάνιο να σε δαγκώσει φίδι ή σκορπιός ή να σε φάει λύκος ή λιοντάρι. Σήμερα επίσης όταν πεινάσεις τρως, κι όταν αρρωστήσεις σου δίνουν φάρμακα και δεν πεθαίνεις από μια γρίπη. Σήμερα δεν πολεμάς με το ακόντιο και δεν υπάρχει περίπτωση να σε βασανίσουν με ακρωτηριασμούς και άλλα χειρότερα. Και εκτός από όλα αυτά, σήμερα έχεις και επιπλέον ανέσεις, τρόπους ψυχαγωγίας και διασκέδασης, στοιχεία απεριόριστης ελευθερίας στον κόσμο που ζεις, ευκαιρίες για μια αρμονική ζωή. Οι γυναίκες είναι πιο όμορφες, οι άντρες λιγότερο βάρβαροι και ευγενικοί, οι άνθρωποι συνεννοούνται με επαρκή λογική και σίγουρα σαφώς καλύτερα σε σχέση με το παρελθόν. Ας αφήσουμε όμως τις προβλέψεις για το μέλλον (οικολογική καταστροφή, κοινωνική παρακμή κλπ) Ας πούμε ότι ο κόσμος δεν θα αλλάξει προς το χειρότερο.

Σήμερα οι άνθρωποι γελάνε λιγότερο από ότι γελούσαν οι πρόγονοί τους. Σήμερα οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι διότι η χαρά για το κινητό με πλήκτρα αφής ήταν στιγμιαία, όπως όλα τα υπόλοιπα. Σήμερα οι άνθρωποι, παρότι μπορούν να ταξιδέψουν εύκολα και γρήγορα και με ασφάλεια μέχρι την Ιαπωνία, και από εκεί να μιλήσουν άνετα με όποιον άνθρωπο θέλουν στον πλανήτη, δεν επικοινωνούν πραγματικά. Δεν μιλάνε, δεν έχουν φίλους, δεν έχουν κανέναν δικό τους άνθρωπο.

Καλύτερα να χρειαζόταν να περπατήσεις μια ολόκληρη μέρα για να συναντήσεις τον φίλο σου ή την αγαπημένη σου. Καλύτερα να ζούσαμε λίγο περισσότερο το κίνδυνο για να απολαμβάναμε περισσότερο την ασφάλεια. Καλύτερα να νιώθαμε περισσότερο τον πόνο ώστε να εκτιμήσουμε την ανακούφιση. Καλύτερα να κλαίγαμε συχνότερα ώστε να γελάμε ακόμα πιο συχνά.

Η ζωή έχει επιλέξει για τα μέλη της τις ακραίες αισθήσεις. Οι μόνοι που μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς και ανεπηρέαστοι είναι οι νεκροί, οι πέτρες, και οι σύγχρονοι άνθρωποι.

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 2. Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

2011-08-23T10:15:00.009+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 2. Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

--------------------------------------------------------------------

Ο εαυτός μας είναι το όχημα, και ο δρόμος είναι η ζωή μας. Άσφαλτος, χώμα, κίνηση, στροφές, όλα αυτά είναι ο δρόμος. Δεν αρκεί να το αφήσεις μόνο του γιατί σιγά σιγά το αυτοκίνητο θα σταματήσει, βεβαίως, στην κατηφόρα είναι πιο εύκολο. Αλλά δεν είναι η ζωή πάντα κατηφόρα και ξενοιασιά. Είναι κι ανήφορος, ειδικά αν θες να φτάσεις ψηλά. Αυτό είναι οι ανάγκες και οι στόχοι σου.

Ο δρόμος έχει στροφές, μεγάλες ή μικρές, απότομες ή γνωστές από την διαδρομή. Αυτά είναι τα προβλήματα.

Αν ήταν όλα έτσι όμως, η ζωή θα ήταν μια διαδρομή, ευχάριστη και προσιτή.

Ο δρόμος όμως έχει κι άλλα δύο δεδομένα. Μπορεί εύκολα να τον χάσεις, και να ακολουθήσεις έναν λάθος, κι η επιστροφή μετά από λίγο να φαντάζει αδύνατη. Αλλά είναι και κάτι άλλο.

Ο δρόμος έχει και εμπόδια. Εμπόδια που μπορείς να παρακάμψεις αλλά καμιά φορά, είναι καταστροφικά. Εμπόδια για τα οποία δεν υπάρχει σήμανση, δεν υπάρχει καμία προειδοποίηση είτε είναι μέρα είτε νύχτα, είτε είσαι κουρασμένος ή όχι. Εμπόδια που μπορούν να κάνουν κακό στο όχημα. Ο εαυτός μας είναι ο όχημα.

Σε αυτό που κάνουμε ο αγώνας είναι η ανηφόρα- η μουσική, η πλάκα και η παρέα είναι η κατηφόρα, το καθεστώς και οι εχθροί είναι οι στροφές, και οι προδότες είναι τα εμπόδια. Άνθρωποι που φρέναραν απότομα την ορμή μας, επειδή απρόσμενα πετάχτηκαν ανατρέποντας όλα τα δεδομένα. Έχεις οδηγήσει μετά από την σύγκρουση, ή έστω την παραλίγο σύγκρουση, με ένα εμπόδιο; Θυμάσαι τι διάθεση είχες; Αυτή είναι η διάθεση που σου δημιούργησαν αυτοί στους οποίους πίστεψες και σε απογοήτεψαν.

Δεν είναι αλήθεια αν πεις ότι καταλαβαίνεις πλήρως τους ανθρώπους, κι ότι έχεις επαρκή εμπειρία. Άσε και στην άκρη την περίοδο που ήταν η αρχή, κι έκανες τα λάθη μόνος σου. Όταν έμαθες λοιπόν, αν δεν έβρισκες τα εμπόδια - την προδοσία - τώρα θα είχες προχωρήσει πολύ. Κι αν έχεις μάθει, η πορεία σου τώρα θα είναι ταχύτατη, αλλά σιγά μην είναι. Και όλοι αυτοί, που πούλησαν, ή που μάλλον είχαν ξεπουλήσει από την στιγμή που γεννήθηκαν - γιατί είναι η φύση του καθενός που αποκαλύπτεται στο τέλος - αυτά που εσύ λατρεύεις, σου έκαναν την μεγαλύτερη ζημιά. Να είσαι σίγουρος για δύο πράγματα λοιπόν. Πρώτον, ότι εμπόδια και προδότες θα βρίσκεις πάντα μπροστά σου και μάλιστα απρόσμενα και δεύτερον, ότι ο δρόμος είναι δικός σου κι ότι κανείς δεν θα σταματήσει την διαδρομή σου.

Υ.Γ.1 Ακόμα κι αν το όχημά μου χαλάσει, εγώ θα συνεχίσω τρέχοντας.

Υ.Γ.2 Πούστη αρνητή των αρετών και διεφθαρμένο κρέας άντε και γαμήσου.

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 1. Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

2011-08-22T17:13:00.021+03:00

--------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Νο 1. Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

--------------------------------------------------------------------

Μπορείς να νομίσεις και να πιστέψεις ότι θες. Μπορείς να δεις τις όμορφες εικόνες αυτού του κόσμου, και να προσπεράσεις τις άσχημες, που όμως - κι εδώ είναι που μπαίνει το "δυστυχώς" άνθρωπε - είναι οι πραγματικές. Όσο μικραίνεις τον κόσμο σου, τόσο ομορφαίνει, ωστόσο παράλληλα, απομακρύνεται η αλήθεια. Όσο όμως περισσότερο λατρέψεις την αλήθεια, τόσο πιο πολύ θα απομακρύνεσαι από αυτά που σου δίνουν την χαρά και τόσο πιο αβάσταχτος θα είναι ο πόνος. Προφήτης, ενός κόσμου που όλοι οι θνητοί μοιραία θα τον δοκιμάσουν. Άσχετα με το ποιος είναι ο καθένας, αργά ή γρήγορα το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο για όλους.

Η ουσιαστική διαφορά όμως, που σε κάνει να ξεχωρίζεις από τους υπόλοιπους, είναι ότι επέλεξες να ζήσεις το δικό τους μέλλον από τώρα ήδη στο δικό σου παρόν, αυτό που θα έρθει για όλους αύριο να είναι για σένα το "σήμερα". Κι όσο βαρύ κι αν είναι το φορτίο της καθαρής πραγματικότητας, στο τέλος αλλά και κατά την διάρκεια δεν θα σε λυπηθεί κανείς, ούτε θα σε δοξάσει, ευτυχώς για σένα βεβαίως. Γιατί θα ήταν ηλίθιο να ψάχνεις την συμπόνια από αυτούς που θεωρείς αδύναμους, όπως και την αναγνώριση από αυτούς που θεωρείς ανόητους και ανήθικους. Ποιοι μένουν λοιπόν;

Μένουν αυτοί που βλέπουν - ή μπορούν να πιστέψουν και να δουν - το ίδιο με σένα.

Οπότε δεν είσαι μόνος.

--------------------------------------------------------------------